Tamara Kornson | Graphic Design, Poetry & Motion.

AL DAT NIET IS, 2010 En als wij in een wereld leven
waarin alles niets is
waarin wij allen nietig zijn
omdat we geacht worden toneel te spelen
als marionetten
van een op roem beluste maatschappij
laat mij dan rijk zijn
aan illusies
welvarend aan mijn idealen
maar armoedig aan het moeten
want moeten
is angst zaaien
daar waar ik succes wil oogsten

en waar ik ben
daar wil ik verder
en waar ik verder heen ga
daar wil ik niet blijven

want stilstand is achteruitgang
de achteruitgang
is als je nadenkt
en nadrukkelijk ophoudt te bestaan

laat mij herinnerd worden
door jou, door de wereld
de bladeren aan de bomen
de lucht, de zee
de vogels en het land
want overal waar mijn roem verspreidt wordt
ruikt het naar halfbakken lucht
die niet gewenst wordt
te bestaan

VOL, 2010 Morgen is te verwachten
Gisteren ben ik geweest
Wat ik nu word
is dat ik gewoon ben
en 'ik zie wel wat er gebeurd'
is een veelgehoord credo
voor mensen die geen
voorspellingen kunnen doen

Morgen zal ik nog steeds ademhalen
Gisteren zal ik vergeten
en nu herinner ik mij alleen
dat wat telt
en indruk heeft gemaak

BLOEI, 2010 Als transparant struikgewas
zonder bloeiende knoppen
Druk je geluidsloos op mijn mute knop
Mijn tegenstribbelingen gooi ik overboord
Wat er niet waard is aan waar
Schat ik in op niets
Mijn verlies is het niet
Als ik win in mijn Zijn en vertrouwen
Heb ik gezien wat een psyche deed
Met iemand die niet zien kon

Ik wilde het niet horen
Noch luisteren, terwijl mijn intuïtie
mij toefluisterde
Dat dromen niet bedriegen
De waarheid
Is vaak dichterbij
Dan een geruisloze leugen
Het verwijderd ons van het kennen
En kennis is de wetenschap
Dat we voelen te bestaan

Ik heb geleerd dat vasthouden
Niets is bij het loslaten
En houden van
Niets meer is
Dan het licht werpen
op mijn eigen Zijn

VENIJN, 2010 'k sloeg
je met woorden
te laf
in m'n daden

van alles 'n beetje
en van weinig teveel

'k trad
ermee naar buiten
vertrapt
buiten adem

'k heb je onderschat
als 'n stilte voor de storm

'n drift
als zovelen
'n gebeurtenis
z'n gevolgen

'k heb van je verloren
met het houden van

jouw hand
in de mijne
'k wilde 't nemen
zorgvuldig t'rug geven

maar de grip ben 'k verloren
op het houden van

KOP, 2010 Blikken die blozen
glanzende watertandende ogen
die mij pogen tot volgen
vingervlug verdraai ik mijn blik
en voel het gestaar
prikkend in mijn onderbewustzijn

En zij
ik wil dat zij die mij zien,
er niet zijn

En jij
ik wil dat jij die niets ziet,
er voor mij zal zijn

De grond is zacht onder mijn voeten,
lichtelijk ontwricht
en zij, in mijn aarde wroetend

Prekend, proestend,

'Laat toch wat het geweest is los
zodat is verlost van wat jou toe komt
ben niet verlegen om de toekomst
het bescheidene is gescheiden van het geven
en zo geschiedde wat uit jouw geschiedenis voorkomt'.

LIDWOORD, 2010 Herinner liefde
het liefste
herinner mij

tot stof wedergekeerd
word het onbedachte
het niet bestane
het onverwachte

het geliefde en de betrapte
word verguisd
door het vertrapte

de verstapte
verstikte de verklikte

door het onbenul de ware ruis

MULTIFLITSADAPTER, 2009 De samengeperste lucht der liefdes ontvlucht
alles wat mij heeft gekust heeft gepleegd
om het spel der spelen met liefde te omvatten

Lichamelijke delen al strelend en de mijne
overlappend naar samensmelting, geperst, gepuft
in hele ademteugen naar lucht happend

Kreten zonder woorden,
geluiden uit huiden die lijken te ontsnappen
je rood, vol op ik omarm de zachtheid al omklemmend
kermende sirenes priemend in satijnen gezangen

Jij

Ontplof, kern, climax, verban me
naar landen van ooit zonder verdwijnen van bevangen
naar verlangen in het tasten van mijn duister
en ontvang me

Ik ben hier

DOOD, 2009 Monddood
Hersendood
Klinisch dood

Schijndood,
dan reanimeer ik je toch nog een keer?

Ik ben de geest van je verstand,
het donker aan het eind van het licht
Het goed en het kwaad, de spiegel en de barsten,
het lieve en het zachte,
Het felle en het monster
de bescheidene en de arrogante
Het lelijke en het mooie, het kille bevroren hart
en het ontdooide
diegene die aantrok en het vergooide,
weer bijeen raapt, schrok
het onstuimige weer glad streek
van het ontplooide
Het is mooi weer

Dan reanimeer ik je toch nog een keer?

JAS, 2009 Wat heb je een mooi mens aan, jas.
Staat je goed!

VUURROOD, 2009 En toen ik er toch was
en we streden om wat dag en nacht was
met vurige dialogen combinerend
over wie de macht had en in acht nam
achtentachtig dagen lang,
een symbiotisch getal,
een geval apart
net als was-dag ik ben zag kwam en overwon
na de afslacht
rechtdoorzee, borst vooruit maar ik miste
net de afslag
net ervoor, niet erna, middenin
er tussen uit geknepen

holy
achtentachtig slagen per minuut
fuck

Ik voel wat jij zag
en net toen ik er toch was
niet ervoor, niet erna, middenin er vol voorin
nam ik rechtdoor-de-weg-door-zee
en miste net niet de afslag
en wat er zo raar en bedonderd vreemd aan
jouw zijn was
was dat ik zag, aan jouw manier van zien,
echt kon zien,
dat ik het echt zag

TERUGTOCHT, 2009 Het schouwspel dat ik aanvaardde
op deze aardkloterige aardbol de aarde
massa's-mini-menselijk kwaad bloeddorstig
lustig onrustig en volop onaardig
niets ingeschat, nee niks mijn schat,
op geen enkele voorwaarde

voor mekaar-op elkaar-ingedeukt
totaal gebrek aan normen waardig
als het ware
mijn god aan gevaren

Als dit menselijk hoort te zijn
leef ik liever plantaardig-zelfs-vegetarisch
tegen natuurlijk alles maar
voor deze waardigheid een aardigheid erbij
op deze god nondeju god bespaar me
wat van deze aardige kloterige aardbol
van menselijke waarde

TAB, 2009 Haar stem bewoog over haar lippen
en ze sprak de woorden ferm uit,

Het wordt toch nooit iets

Ik boog me over haar gehoor heen
en vulde haar oren met de gepijnigde woorden,

Het is omdat jij het nooit iets laat zijn

SPAN, 2009 Wij rijgen parels, kijken samen
naar het staaldraad waar alles om heen gaat
met blozende blikken die de liefde
nooit konden doden.

Zegt de een tegen de ander,
ik wil bij mezelf zijn.